QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 2 85 





ROMBISIUS ANTONIUS, N.inenme 



sec. XVII, 

 MONTENSIS. 



m. 



Rombisius, cujus praeter Paquotum, Tom. XI, Mem 

 pag. 120, sqq. meminit nemo, animum suum litterarum ele- 

 gantia diligenter formavit, seque morum honestate commen- 

 davit, adeo ut duo nobiles Montenses, partem Galliae et 

 Italia: videre cupientes, eum itineris socium eligerent. In 

 1 1, it ri, 1 1 n reversus praefuit scholse Roeulcensi, (Roeulcum est 

 oppidulum jacens inter Monies Hannoniae et INivellas), et 

 appellabatur professor collegii Roeulcensis. Galli nempe et 

 his liiiitiini Belgae iiomen professoris vulgabant in omnes 

 fere qui adolescentes ad initia doctrinae alicujus institue- 

 bant. Insolens hoc quidem iis videtur, qui nomen ea re pol- 

 lui credunt, ut Romana nobilitas consulatum, si novus homo 

 acciperet. Mores se ita habent. Nee res facit ad nomen, ut 

 saepe nomen nihil ad rem. Rombisius igitur in isto munere, 

 scribens facta a se itinera iterum emensus est, ediditque iti- 

 nerarii per diversa Galliae et Italiae loca , memores notas : 

 et rerum Romanarum curiosi ac religiosi indagatoris dies 

 decem, A. 1 63t). Paquot 1. 1. censet opus esse formatum ad earn 

 rationem , qua Ovidius in fastis utitur , laudatque genus 

 dicendi facile et satis purum, et narrationem jucundam et 

 fluentem. Videtur illud perlegisse, neque tamen nobis invi- 

 dit partem, in qua Rombisius Parisios descripsit, a pag. ia3 

 i3i. Hac ego diligenter considerata, arbitror laudes a 

 Paquoto auctori tributas, non esse nimias. Ovidius voces 

 sua aetate minus usitatas tolleret, Belgam repetundarum pos- 



