288 VITA BELGARUM 



rae, et Scyllae Minoi. Pauca videamus qua? Procris Cephalo 

 scribal pag. 56 1 . 



En tibi quae, Cephale, c silvis lust risque ferarum 



Tristis ab ejecta conjuge cera datur. 

 * silvis , quas sum magis esse cxperta benignas, 



Quam mihi vel thalami sx\e fuere tui. 

 Nomina non posui mea, quae cognoscere nolis ; 



i> Et cavi indigno ne tibi juncta forem. 

 Nil minus et qua; sim et quid feceris , improbe , nosti , 



Impia si memorem mens tamen esse sinit. 

 Quin etiam quod sum conjux tibi scripta, putabis 



Opprobrium sceleris , non titulum esse thori. 

 Sed tua cur posui ? Debebam omittere certe, 



* Nullaque qui ferres noraina dignus eras. 



In his, et magis etiam in iis quse sequuntur, nativam Ovi- 

 dii siinplicitatem require. Femina, a viro laesa, non argu- 

 tatur in Epistola. Et Meursius omnino rhetorem nimis egit. 

 Pag. 583, ubi Procris ad querelas vertitur, magis apparet 

 muliebre ingenium. 



Ah! cur me miseram genitor tibi junxit Erechteus ? 



Cur mihi conjugium fata dedere tuum ? 

 Conjugium aversus quod fastidivit Olympus, 



Pronuba nori Juuo, non Hymenaeus erat. 

 Funereas tenuere faces et Erinnyes airx, 



Et gemuit thalami in culmine bubo sedens. - 



Sed hsec ipsa nihil sunt ad Ovidiana, Heroid. II, 117, sqq. 

 VI, 45, sqq. Met. VI, 4^8, sqq. Non pronuba Juno, 



Non Hymenaeus adest, non illi gratia lecto. 

 Eumenides tenuere faces de funere raptas, 

 Eumenides stravere torum, tectoque profanus 

 lucubuit bubo , thalamique in culmine sedit. 



Id. X, Met. 4i sqq. quse singula sunt de malo nuptiarum 



