VITA BELGARUM 



mis lepide inveuta et tractata est. Et solebant Poetse illorum 

 temporum in hoc genere lux'uriari , nee se continebant intra 

 prsescriptosa veteribusfabularum fines. Lauclanda est D. Heiris. 

 in primis industria, qui I El. VII, pag. i84, phallos, in Ba- 

 tavico litore repertos, Pori et Peniae, in Morob., pag. a85. 

 Roris, Eleg. Juven. pag. 5ao; Siderum, pag. 5a4i elegantissime 

 tractavit. Zevecotius II, El. VIII, Jacobo a Marca, in Italian! 

 proficiscenti , consilia itineri profutura , totamque itineris ra- 

 tionem explicat. In Alpibus, inquit, pag. 4o, 



Adspicics nimio salientes impete fontes, 



Ardua de summis volvere saxa jugis. 

 >. Adspicies dulci nunquam noscenda Lyaeo, 



" Arva sub inform! moesta latere nive. 

 Ah ! quoties lassas urent dum frigora plantas, 



Optabis palriis rursus adessc focis ! 

 Ah ! quoties capili dum saxa minantia cernos, 



Blandinii cupies saxa videre tui ! 

 Dumque frequens fesso flatus trepidabit in ore. 



> Excutiet serus talia verba dolor. 

 O ego quid feci ? quae me dementia jussit 



,, A Patriis miserum, tarn procul ire plagis? 

 Quis mihi creliferis majores nubibus Alpes, 



>> Quis penetrare luos, Rhoetia, suasit agros ? 

 Quae riget hie rupcs, rupes supereminet omnes , 



Ilia tamen plantis est superanda meis, 

 Quod jacet lac tectum macieque geluque cadaver, 



His periit, per quas cogor abire nives. 



Videmus Zevecotium ab ubertate venae satis fuisse bea- 

 tum. Sed hoc illi obfuit, quod manum de tabula tollere 

 nesciret. II Eleg. 9 , dicit se aegrotum , nee tamen morbi cau- 

 sam a venenato animali esse ortam. Atque hie facta semel 

 eorum animalium mentione, varia enumerat genera, versi- 

 bus plusquam triginta. Eadem ratione II, Eleg. XI, pag. 46, 



