QUI LATINA CARMINA SCR1PSERUNT. 3oi 



N. 1 586, 



WINSEMIUS (PIERIUS), m . l644 . 



LEOVARDIENSIS. 



Quod si historian* populi Frisici inde a restituta littera- 

 rum humanitate consulamus , raultos reperiemus qui a doctri- 

 nae severitate , mathematics inprimis, paucos qui ab arnoeni- 

 tate sunt nobilitati. Cujus ego rei causam partim in tempo- 

 ribus, partim in ipsis populi ingeniis sitam esse arbitror. 

 Poetica saltern , quam Rudolphus ille Agricola jam attigerat 

 (nam et is, agri quamquam Groningani, communi Frisio- 

 rum nomine continebatur ) , postea longo satis tempore ne- 

 glecta jacuit. Post Agricolam, judice Hectore Bouritio, Win- 

 semius primus ad Musas rediit. Priores tamen Winsemio 

 fuerunt Eilardus Alma, Petreius Tjara, Saxo Finia, Foppo 

 S. AEtzema, et Adolphus Occo, turn Theodoricus Ulsenius, 

 Agricolae aequales , de quibus suo loco vidimus. Frane- 

 quene et Leidae artes humaniores et medicinam didicit. 

 Mutato deinde consilio in Germanise, Suecise et Galliae Aca- 

 demiis jurisprudentiae se dedit. Domum reversus, diu in 

 ruris secessu vixit, munere historici Frisii fungens. Rure 

 suo, historise scribendae intentus, atrocitatem belli Hispa- 

 nici et tristem variarum cladium memoriam, suavitate Mu- 

 sarum temperavit, et centum et septem Elegiis amores ce- 

 cinit, insignes numero magis quam pondere. Nam si Win- 

 semius istas Elegias ad quinquaginta reducere , atque ad 

 veterum normam et exemplum paulo melius castigare potuis- 

 set, majorem sibi gloriam comparasset. Sed hanc illi tamen 

 ne nunc quidem exiguain deberi censeo , quod inferius ex- 



