QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 3o 7 



Multa a viris doctis graviter et copiose disputata sunt, con- 

 tra Latinae poesios, tanquam gravioribus doctrinis perniciosae, 

 contemptores. Equidem contra illos non disputavi, nee com- 

 mittent , ut unquam sim disputaturus. Hoc tantum : exempla 

 Belgarum iis ostendo. Ad ea mihi oculos et animum con- 

 vertant, et si in sententia perseverent, tantam illis sapien- 

 tiam non invideo. Neque enim Belgae ingenium suum artis 

 poeticae terminis, quamvis latissime pateant, circumscripserunt, 

 nee ab aliarum rerum cognitione excluserunt, quam necessaria 

 magis utilitate, non honesta animi remissione metimur.Imohoc 

 ipso doctrinae studio recreati, et omnes animi vires sacro furore 

 commoventes, novum ardorem ad gravissima quaeque cognos- 

 cenda adferebant : quo ardore qui careat, is profecto nihil 

 egregii in ullo literarum genere praestabit. Nonne mirum 

 est, doctissimos quarumvis gentium homines, quamvis non 

 omnes boni Poetae evaserint , Poe'tas tamen aliquando fuisse , 

 vel, si ita malitis, Carmina fecisse? Illustrissima sunt Platonis 

 Ciceronisque exempla , qui tamen hoc studium non retinen- 

 tes , ad suum se quisque contulerunt. Sed Belgarum quicun- 

 que, Deo quodam demonstrante , hanc viam ingressi sunt, fa- 

 cile ad magna qusevis, quas cuperent, pervenerunt, hominum 

 scilicet doctissimorum et excellentium Poetarum famam susti- 

 nentes. Hugonem mihi videte Grotium ! Hunc totam Ktatem 

 in Latina Poesi contrivisse diceres, nisi tot ac tanta divini 

 ingenii exstarent monumenta , quse testimonio sint, quam 

 multa illi animo et cogitatione ita comprehenderit , ut in his 

 singulis vitae suae quasi tabernaculurn posuisse videatur. Gro- 

 tius hujus etiam artis patrem suum, Janum Grotium, horta- 

 torem habuit et magistrum. Hoc ipse filius non semel grata 

 mente agnovit ut V. C. in Poe'mat. , pag. 209, Lipsius Cent I, 

 Ep. 17 , testatur, Janum (id nomen patri erat) non ignorasse 



39. 



