3*0 VITA BELGARUM 



Ceu nostro , stabilemque gradum nutante carina 

 Figimus, ac patriam mediis agnoscimus undis. 



Quo quid efficacius , quid magis ad rem dici aut fingi 

 potest? Ego, si haec Hollando recitarem, quae de gente solo 

 innata dicit Grotius, quoties ille eadem revocaret? Et pro- 

 fecto magna vis est temporum in poesin , et magna in utram- 

 que partem ; ut qui in florenti republica rebus civium suorum, 

 fortiter gestis interfuerunt , harum magnitudine quasi igne 

 quodam corripiantur ; qui vero in deformata , oppressa , 

 seu nulla republica vixerunt, his prsesens atque viva desit 

 materia, in qua exsurgere atque exsullare possit oratio. His 

 delitescendum est in umbra virtutis avitae. De Epigramma- 

 tis, Tragcediis, aliisque Grotii Carminibus dicere nihil adtinet. 

 Quidquid ille attigit, sui semper similis, nusquam a se desci- 

 vit. Roscios appellabant Romani, qui in suo quique genere 

 excellebant. Eosdem si Hollandi appellent Grotios, nemo ini- 

 que feret : majori certe jure facient. Sed si Grotius merito 

 cum summis est comparandus in iis Carminibus, quae ab 

 ipso sunt excogitata et facta, in aliis quae ex Grseco sermone 

 transtulit, nemo cum Grotio est comparandus. Hanc illius 

 felicitatem jam laudavit Rutgersius in notis ad Horatium, 

 pag. 43, et Boeder. Bibl. Critica pag. n5. Sed omnium admi- 

 ratio vertit in stuporem, quum Hieron. Bosschius Antholo- 

 giam Graecam, a Grotio Latine versam edidisset. Vid. Lennep. 

 in laudatione Bosschii pag. 43, et Const. Crassus in dispu- 

 tatione pro Linguae Latinse usu pag. i3. Ea qua? adhuc scripsi, 

 lectione repetens, video me Grotium laudasse magis quam 

 Carmina ipsius ad judicium revocasse. Si qui sint, quibus 

 haec ratio displiceat, illi animum suum ad eandem rem ap- 

 pellant, et experiendo cognoscent, quam difficile sit de Gro- 

 tio scribenti, magis judicare quam laudare. Qui vero ex binis 



