338 VITA BELGARUM 



Lib. HI. Eieg. Ill, lacrymans stat juxta crucem, et 



'< Gratia at haec coeco ne decidat immemor aevo , 



Diva cruci incidit nobile pignus , Amu. 

 Si breve nomcn , Amo , sed non brevis ardor amoris , 



> Quisquis amat nuincn , flammea saecla trahit. 

 Jam lego facundo victurum in cortice nomen , 



Arbor ut liaec crescit , crescct alumnus amor. 

 Quoque magis viridi veterascet adulta senecta, 



Hoc mage amoris ovans hie juvenescet lionos. 



Sed jam satis dedimus, unde tuto colligamus, Cabillavio 

 nee superbissimum f'uisse aurium judicium, nee sensum vere 

 Poeticum , qualem in Herraanno , Hugone , Torrentio , aliis- 

 que in simili argumento versatis suspicimus. Longe diversum 

 est Paquoti judicium. Hie nempe 1. 1. pag. 229, in omnibus 

 Cabillavii Carminibus multum salis , ingenii , acuminis et 

 elegantiae invenit. Hoc tantum valuit , ut mihi diffidere coepe- 

 rim. Nam 



< quis tarn cernit acutum 



Quam aut aquila , aut serpens Epidaurius ? 



Igitur qusesivi , sed re infecta a labore redii , nullam earum 

 virtutum reperiens , quas Paquotius ubique conspexit. 



OO04 



N. ,5 9 6, HOSSGHIUS (SIDRONIUS), 



'" ' 653- MARCKEMIENSIS. 



Ea hominum vita , quae tola in relligionis literarumque 

 studio est consumpta , parum , aut nihil habere solet , quod 

 rerum novitate lectores movere possit. Ita Hosschius , genere 

 natus pastoricio , quod lubens ipse commemorabat , quasi eo 



