354 VITA BELGARUM 



Musarum scelus est , istaquc castra sequi. 

 Tu quoque magna parens crevisti carmine nostro, 



Et memini noinen saepe vocare tuum. 

 Hostibus in mediis tibi sacra peregimus olim : 



Hoc niiiu libertas ilia liatava dedit. 



Hsec ne ex melioribus a me esse excerpta aliquis suspi- 

 cetur , ilU dico , reliqua Heinsiana his non esse minora. Nam 

 quoties veteres imitatur, certamen potius atque semulatio- 

 nem circa easdem sententias instituit. Quae Tibullus II, 5 , 

 vs. 35 , de pristina morum simplicitate , Heinsius de amori- 

 bus aurei sseculi canit , pag. 227. In eadem Elegia fabulam de 

 Mercuric, jam in cunis fure, suavissime adumbravit ex Lu- 

 cian. Dial. Deor. II, ed. min. Hemsterh. Atque hanc ille 

 artem jam in juvenilibus ostendit. In his ipse Heinsius 

 nihil praetre luxuriem excusat, quse est virtus in proficiente. 

 Sed nos hanc etiam luxuriem. amamus, et magnam bonis 

 Poe'tis habemus gratiam, qui carmina setatis parum confir- 

 matse ediderunt. Hinc enim judicii et ingenii cursum suis 

 quasi vestigiis notare possumus, et, ut Maximus Tyrius 

 corporis pulchritudinemj (AUGUST)? apeTvi? av6o? appellat , ita ex 

 prima segetis luxurie, si bene depascatur, fructus uberri- 

 mos expectamus. Neque Heinsius Scaligerum in eadem exspec- 

 tatione fefellit. Multa igitur in juvenilibus sunt dulcissimse 

 suavitatis, ut pag. 5i8, Heinsiades parvulus, 



Ah ! quoties Rossae tcneras procurret in ulnas , 

 Laetaque conspecto pignore mater erit. 



> Scilicet et nimium puero gaudebit in uno, 



Esse suos oculos dum videt, esse meos. > 



Frequens apud Poetas querela est de avaritia puellarum. 

 Cf'r. Propert. II, Eleg. i3 et Ovid. II, Art. Am. ay5, sqq. 



