QUI LAT1NA CARMINA SCRIPSERUNT. 



NEUHUSIUS (HENRICUS), . 16,6, 



in* nost ft. 



LEOVARDIENSIS. 



1668. 



Edo pater filios suos ad excolendam artem Poeticam probe 

 excitasse videtur. Nam Henricus etiam Reineri frater, Pen- 

 sionarius Worcumensis , edidit Poemata extemporanea , 

 A. i656, tanto amicorum favore, ut Thobias Gertberle- 

 thus, divioo quasi furore tactus, exclamaret: 



t Neuluisius , (lignum caelo cedroque Poeta. 



Ex (quod mirerisl) tempore fun Jit Epos. 

 Cura vale, vale lima, vale cunctatio. Laurum 



> Ingenii prompti vivida vena meret. 



Gertberlethus etiam hoc Epigramma stans pede in uno vi- 

 detur effudisse. Sed mihi non persuadet . qui curam , li mam 

 et cunctationem , negligentiae , squalori et properantiae longe 

 praeferam , et cum viro quopiam erudito faciam , qui inter- 

 rogatus quid auTosx^"-^ Latine significaret., jocans respon- 

 disse fertur. Subito et male. Ut Graecis olim ex Aw; p$ 

 erat , ita Neuhusio ab ilia omnium praeclarissima precatione, 

 quam Cbristus discipulis suis praescripsit. 



O Pater ! in ceelis qui cs noster. Sanclificetur 

 iS'oincn , et adveniat regnum ; fialque voluntas 

 In terris tua, ut in coelo. Da quotidiano 

 Kobis pane frui. Condona debita nostra , 

 Ut condonamus debentibus omnia nobis. 

 Absit nt inducas nos in tcnlamina : sed da 

 > Cassibua ex Satanae nos libera colla feramus. 

 N am tibi stat regnum , suprema potentia , stimma 

 > Gloria , saeclorum super omiiia ssecula. Faxis. 



