364 VITA BELGARUM 



Hie meus ante alios operi Roblesius omnes, 

 Instat, et iratse murmura special aquae. 



Cum subilo simile yEthneis fornacibus antrum 



Rumpitur, eque cava fulmina puppe vomit. 



Fit sonitus, quatiturque solum, et vix sufficit agger, 

 Qualis ab Arctoo quum tonal axe pater. 



Saxa volant crebris ejecta simillima nirubis, 

 Ardet et esustis lluiuen anhelat aquis. > 



Valde etiam historic! illorum temporum sibi ptacuerunt in 

 describenda vi qua pons Parmensis ad Antverpiam, machina 

 ilia incendiaria disjectus, et. diruptus est. Vid Stradam de 

 Bello Belg, lib. VI, ad annum i585, pag. 386, sqq. Petri 

 Hoofdii eloquentiam et gravitatem summopere in eadem re 

 mirantur Hollandi. Sed non minus felix est Wallius in dulci 

 et tenero affectu. Filiolo fratris sui mittebat olivam pacis 

 pag. aio. 



Quid flcs, parve puer? dormi, dulcissime, dormi, 



Pax venit in cunas ducere jussa tuas. 

 Ipsaque Calliope , nutrix velut altera, carmen, 



Quod somnos possit conciliare, canit. 

 ;> TJtque tibi virides sint oblectamina frondes, 



> Te petit et cunas cingit oliva tuas. 

 Mitte , pucr , crotalum ; ramum quate ; gratus et illis 



Est atrepitus foliis, et color ipse placet. 



Quae virtutes majorem in modum Heroica et Elegiaca 

 Wallii commendarit, esedem commendant Lyrica. Idem nitor , 

 idem cultus, eadem venustas, et si res ferat, eadem sublimi- 

 tas. Neminem latet, quanta sit cognatio Poeseos et Picturae. 

 Pingit alter verbis, alter coloribus; hinc fit, ut animi nostri 

 spectandis summomm artificum tabulis, miro ardore inflam- 

 mentur, et ad imitationem accendantur. Nulli ex recentio- 

 ribus sunt Poe'tse, qui divinos amores, qui Christi infantis 





