QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 



3 9 3 





venderentur, Heinsius spem novae editionis , auctae illius et 

 emendatae , quam fecerat , non implevit. Cujus rei causa ego 

 inimicis istis irascor. Non enim Heinsio, sed ipsis litteris 

 nocuerunt. Heinsium in primis vexabant minuti quidam Theo- 

 logi , mail Poetae , et cupdi Anglorum fautores. Heinsius 

 nullum minus quam hoc hominum genus ferebat. Senserunt 

 Cornelius Boyus , fisci quondam Hollandi patronus et Fre- 

 dericus Plante, Ecclesiae Bredanae antistes. Eos sub ficto Cossi 

 et Santrae nbmine in lusu Saturnalitio acriter perstrinxit. Alios 

 oflendit summa dicendi libertate , qua in Anglos passim invehi- 

 tur; qua in re sibi placuisse ipse fatetur in Epistola ad Graevium. 

 Vid. Burman 1. 1. pag. 17. Omnia et singula Heinsii carmina 

 tanto nitore , ea numerorum concinnitate , ingenii ubertate , 

 et sententiarum pondere sunt perpolita , ut sanguine et succo 

 vere Romano, non macilenta quaedam species, sed corpus 

 perpastum appareat. Santram in Lusu Saturn, pag. 3oi,mili- 

 tem gloriosum salutans, ita alloquitur 



Cam nihili sis, Santra ; veils nee id esse videri, 

 > Et titnlos jactes semper , inepte , tuos , 



Musa tamen cur te non laudet nostra requiris ? 

 Tu quia , quod debes , non facis , ilia facit. - 



Cosso lusum his verbis dedicat. pag. 292, 



Cornell, Aoniae medulla rupis, 

 Saturnalitium tibi ecce inunus 

 M u?as mittimus; baud tamen severas, 

 Sed dignas genio optimi dierum. 

 Si damnabimur inficetiarum , 

 Ut fronte es nimium Catoniana, 

 Censor maxime temporum tuorum , 

 Si fa turn manet hoc meam Thaliam, 

 Plus nogax tibi ut arguatur aequo, 

 Ad te, vir bone! provocabit ipsum : 



5o 



