4'o VITA BELGARUM 



Ipse quod expertus ; nara lux vigcsima sexta , 

 Morte Pium rapuit nomine reque virum. 



Si reliqua Burii carmina his similia sint , pennas nido 

 majores explicuit. 



N. 1645, FRANCIUS (PETRUS), 



m. 1704. 



AMSTELODAMENSIS. 



Michael Ruiterus, Adriani filius, consilio, virtute et pie- 

 tate adeo prsestitit omnibus imperatoribus maritimis , ut pa- 

 rem illi nulla adhuc aetas viderit. Hie , quum pro patria sua 

 fortissime et in victoria, ut solebat, dimicans occubuisset, 

 ingens sui desiderium singulis et universis civibus reliquit; 

 quod mcerore etiam funeris indicaverunt , et quum Amste- 

 laedami in templo Novo sepeliretur , et quum Petrus Francius 

 Latino carmine postero die euro esset laudaturus : tanta 

 enim undique multitude funus ad templi fores prosecuta est, 

 quantam templum capere non posset. Ipsae itaque fores quasi 

 acta testudine a conferto agmine obsideri videbantur, et 

 irrupisset, nisi milites urbani, in pra?sidio collocati, prohi- 

 buissent. Militibus istis, ut mihi senex quidam narravit, qui 

 se puerum ab altero sene audisse dicebat, Janus Broukhu- 

 sius, Francii amicus^ praeerat. Hie multos intrare cupientes 

 Latine alloquebatur. Qui Latine respondebant , statim admi- 

 sit, eorum autem, qui nesciebant multos rejecit , praeconi 

 in eo si in ills, qui olim vulgus profanum a templo Cereris 

 arcebat , exclamans illud exa? exa? l^ 6&fai. Et sane dignum 

 erat Francii carmen , quod auribus exquisitse hominum 



