4i4 VITA BELGARUM 



unquamlegisset, Ovidium tamen a facilitate laudari audisset,et 

 dicere rogaretur, ex multis elegiis, quas Ovidii esse judicaret, 

 Ovidii saepe esse diceret, quse Belgse alicujus essent, ac constat 

 quidem Ovidium Graecam versuum pentametrorum rationem 

 primum immutasse, duriorem forte auribus delicatioribus 

 Romani elegantissimi. Ut autem ilia numerorum volubilitas 

 plerosque e Belgis juvenes cepit, sic iidem maturiones setatis 

 et judicii facti, se omnes fere ad dulcissimam illam, quam in 

 Propertio, Tibulloque miramur,varietatem accommodaverunt. 

 Francio et paucis adeo perplacuit mos Ovidianus , ut eum re- 

 tinuerit, et feiicissime cum simplici ilia, inaffectataque scribendi 

 facilitate et ingeniosissimis inventionibus expresserit. Fran- 

 cius Ovidium secutus est auctore primum Hadriano Junio, 

 qui naturam illius ad profluens illud et canorum esse ap- 

 tissimam perspiceret, deinde sua ipsius voluntate, non mi- 

 nus quam alii Catullum, Tibullum et Propertium. Nam ut 

 eos esse censeo ridicules, qui, ut ait Georgius Sabinus in 

 libello de carminibus componendis, cum propter ingenii 

 imbecillitatem nequeant assequi concinnitatem Ovidianam, 

 se conferunt ad imitationem Catulli, addo etiam Tibulli et 

 Propertii, ita aliorum suspicio judicium, qui nulla ingenii 

 imbecillitate coacti, eo pergunt, quo natura viam ipsis os- 

 tendit. Pulchra est Francii Elegia I , lib. I , ad Deum de sa- 

 lute publica. Pulcherrima haec pag. 120. 



Illane tarn foedis urenda palatia flammis, 



Scilicet, et tantas hauriet ignis opes? 

 Qusequc prius polerant, et regibus apla videri, 



Lustra feris fient turpibus , antra lupis ? 

 Mergeturque suis, quis cingitur undique tellus 



Fluctibus, ut fiat, quod fuit ante, salum ? 

 Nautaque praeteriens deserti litoris oram , 



Dicat : ubi est hodie quae modo tanta fuit ? 



