QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 



Sed hanc Elegiam ita a Francio esse finitam miror, 

 pag. ia3. 



N>\ P , pater ! mea Musa tua sit longior ira. 

 Ilia inndum ponat versibus, ira sibi. 



Non me latet Ovid. Trist. I, Eleg. XI, vs. i43, scripsisse. 



* Vinci t hiemj hominem , sed eodem tempore, quseso, 

 Ipse modum statuam cat-minis, ilia sui. 



Sed et haec Ovidii est argutia quaedam affectata, quales 

 in eo plures occurrunt. Tertia Batavorum de Gallis Britan- 

 nisque una aestate reportata victoria navalis miro calore 

 Francium perfudit. Habebat ista natio et homines, qui res 

 fortissime gererent, et Poe'tas qui easdem optime celebra- 

 rent. Aurea verba, quibus Ludovicum XIV, qui, ut caeteri 

 Galliae reges, Christianissimus appellabatur, ad pacem ami- 

 citiamque hortatur, Eleg. II, lib. I, pag. 126. 



Quid Cliristi delere paras, fortissime, gentem, 



- Tu qai de Cliristi nomine nomen habes ? 

 Non tam saeva tibi de se monnmenta reliquit. 



O! quanto ingenio mitior ille tuo ! 

 I lie siiuin pacem populum , non bella, docebat : 



- Quseque suis tribuit commoda , pacis erant. 

 Pax erat in vultu, pax dulci fluxit ab ore, 



Exemplum pacis vitaque morsque fuit. 



Neque veto minus ilia sunt efficacia ad Carolum, Britan- 

 niae regem , qui jura Patriae sanctiora ducebat scilicet quam 

 hospitii, pag. 127. 



Tu quoque quid populos bell urn moliris in illos, 

 Carole ! quis solii debitor ipse tui es ? 



His tu mnncribus Itatavum benefacta rependis, 

 Et violare fidcm , conciliare vocas ? 



