/i6 VITA BELGARUM 



Nee te noster amor, necte communia vlncla, 

 Ncc te relligio , nee Deus ipse movel ? 



> Quo conjuratam deducts in aequora classem ? 

 Quantum fraterni funeris ilia yehit ? 



Quid marls affectas regimen ? mortale recusat 

 Imperium pontus. Vindicis ille Dei est. 



Ovidii versura imitatur ex Epist. Heroid. V, 120. 



/ 



Heu ! quantum Phrygii sanguinis ilia vehit ! 



Francius interdum Grsecam carminis rationem adhibet, 

 prsecipue in Epigrammatis, quse multa habent longe suavis- 

 sima. Utriusque rei testiinonio sit pag. 4^9, in Gallum Gal- 

 Hnaceum. 



Occidit Eois Callus mini missus ab oris, 



Gloria cristati prima decusque chori. 

 Qualis erat , lentam cum voce cieret acuta 



Auroram molli conjugis e gremio ! 

 Qualis erat , cum formosas expanderet alas , 



> Inque orbcm gyros ducerel innumeros ! 

 . Crista rosas , niveae vincebant lilia plumse : 



Verrebat longum cauda superba solum. 

 Non illi candore alius contenderet ales, 



Non qui Ma-andri margine ludit olor. 

 Ille tamen fato, nobis ereplus acerbo 



Candidus, keu! nigram cogitur ire viam. 

 At tu, qni nostrum spatiatus sajpe per horlum e , 



Multus amor domini, Galle, dolorque tui , 

 .. Hac rnihi dilecla mori requiesce sub umbra ; 



< Et levior plumis sit tibi terra tuis. 



Galli Gallinacei laudes ludicra oratione idem Francius 

 celebravit Orat. pag. 65. Orator etiam probabilis, melior 

 tamen Poeta. Nam qui orationes Francii reprehendunt. Vid. 

 Saxius 1. 1. et Paquot., Tom. VI, Me'm. pag. i55 , in quibus 

 nimius est Jacobus Perizonius, Francium scribendi elegan- 



