QUJ LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 419 



Scholse Amstelodamensi praeerat Adrianus Junius , cum aliis 

 laudibus ornatissimus, turn mira sagacitate et prudentia in- 

 formandis adolescentise animis. Hic,ut Petro Francio Ovidium, 

 ita Broukhusio Propertium commendabat imitandum, videns 

 grave illud, magnificum et sententiosum , quod in Propertio 

 miramur, ingenio Broukhusiano unice convenire. Neque in 

 eo falsus fuit Junius; nam Broukhusius Romanum deinde 

 Poetam tarn egregie imitando expressit, ut judicio doctissi- 

 inorum hoininum Propertius Hollandus merito suo fuerit 

 cognominatus. Atque ea laus una maxima est quam illi tri- 

 buere possim. Exemplo Broukhusii apparuit, quam inutilem 

 laborem perdant , qui animo , poetica suavitate semel deli- 

 nito, alia negotia obtrudunt. Avunculus scilicet, patre mortuo 

 eum in Pharmacopolium aliquod , tanquam in pistrinum 

 compingere voluit ; frustra. His enim angustiis mens gene- 

 rosa contineri non potuit. Itaque mill tat tun abiit, atque se 

 talem praestitit, ut brevi signifer, deinde locum centurionis 

 tenens, mox centurio fuerit creatus. Eo munere fungens, diu 

 praefuit uni ex centuriis, quae presidium Amstelodamense 

 urbanum constituebant. Interea nullum diem sine lecto 

 poeta, optimisque ex antiquitate scriptoribus dimittebat. 

 Tibullum et Propertium tarn docte et eleganter explicans, 

 quam eos ipso carmine reddens. A. 1684, primum poemata 

 sua, uno i'asciculo collecta, publicavit, quae A. 1711, iterum, 

 sed multo auctiora, edidit amicus illius D. Hoogstratanus. 

 Qui plura de Broukhusio scire cupiat, ad eundem Hoog- 

 stratanum ablegamus, qui vitam illius in libello singular] 

 exposuit, ed. Amst. A. 1712, et ad Burmanni Orationem 

 iunebrem, publice Trajecti ad Rhenum habitam in obitum 

 Broukhusii A. 1708. Ea oratio plena est laudibus egregii 

 Poetee. Haec tua, inquit, Burmann. pag. 176, cultissime 



53. 



