QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 4*5 



HORNIUS (GULIELMUS), N 



GANDAVENSIS. 



m. 



Ego Hornium fuisse Gandavensem plane nescirem , nisi 

 in i>i missel Adamus quidam de Vignes in Epigrammate , calci 

 Poematum Hornianorum subjecto. 



Tres dedit egregios urbs nobis Ganda Poctas : 



Undo satus Daniel atque Jacobus cral. 

 > Unde simul venit , post untira denique saeclum , 



> Homius : his solo tenpore posterior. 



Unde eadem opera Adami judicium discimus, qui Hornium 

 solo tempore, non prsestantia minorem facit Daniele Heinsio 

 et Jacobo Zevecotio. Heinsium enim et Zevecotium signifi- 

 care indicat Adamus in nota subscript.!, ut pictores olim in 

 prima artis infantia res a se pictas explicare solebant : 

 Hie est bos : Hie est equus. Hornii Poemata altera vice 

 prodierunt Roterod. A. 1709, ab ipso auctore recognita , 

 emendata et aucta, regique Britanniae Gulielmo tertio dedicata. 

 Jam antea prodierant 1698. Continent libros totos sex et 

 triginta; II nempe Auriados; IV Elegiarum; V Sylvarum; XXIV 

 Epigrammatum; Ilmitationis ; I Uranidis disputantis. Magnum 

 igitur librum , at magnum simul malum. Hornius non mul- 

 tum , sed multa scribebat. Verba illi adstricta numeris vide- 

 bantur, quae sine succo et sanguine sunt, longa, quibus sine 

 ullo elegantias detrimento omnia demas. Nee Ilias aut Odyssea 

 Homeri sunt longae ; sed unicum Hornii distichon plerumque 

 longissimum. Sed ipse declaret , qualis sit lib. II , Auriad. , 

 pag. 20. 



54 



