4a6 VITA BELGARUM 



Miror , cum rimor versum , cum grammate tempus , 

 Et vetus et prasens ; nam ( si similare velimus 

 S;ecula prisca novis ) alius David esse' Wilhelmus, 

 !N T unc , velut ante, Saul alius simiil esse Jacobus 

 Visus erit. 



In his ego , ne de reliquis dicam , primum putavi rimor 

 nove dictum esse a Gallico rimer; sed ipse auctor me errore 

 liberavit pag. 54, monens ad versum suavissimum. 



Plurima mirantur, rimantur pauca , 



haec Anagrammatice convenire, Sylv. IV, pag. i5o. Sic laudat 



ECCLESIASTF.N ET EcCXESIAM REFORMATAM. 



Cum pius ascendit sublimem Praeco Calliedram , 



Incipit aethereas , plebe rogante , preces. 

 > Themate mox lecto , tune , illi rite quadrantem 



Incipit introitum : caetera turba silet. 

 Explicat inde suum , quo compctit ordine , textum , 



Quern dein ad quemvis applicat ille statum. 

 Denique, finito jamjain sermone precatur, 



Ut prius : aeternum plebe precante Deum. 

 Tune abit ut venit cantato concio Psalmo , 



Cum dedit occultas , quas valet ipsa , stipes. 



Quot versus, tot ineptise ! Lib. I, Epigr. pag. 194, dicit quare 

 Comoedias oderit. 



Ob duplices causas obsccenas nuncnpo scenas. 



Quod sit, spectator turpis et actor ibi. 



i 



In libello de arte imitationis primum soluto sermone non- 

 nulla ad ingenuam juventutem prsefatur; deinde exemplum 

 suorum ipse praeceptorum dedit, fabricans ex Ovidii Epis- 

 tola I Heroid. orationem animse Christianse ad Deum. Sed 

 diutius in hoc luto hgerere non lubet. Unicum in tarn magna 



