434 VITA BELGARUM 



A. 1701 , auctore non nominate : hanc editionem bin&e dein- 

 ceps secutas sunt. A. autem 1809, Petrus Bosscha carmen 

 denuo edidit , cumque aliorum poetarum locis comparavit. 

 Junius Francio, Francius Relando auctor fuit, ut rationem 

 Ovidianam sequeretur , naturae illius maxime consentaneam. 

 Quam mollia et rotunda sunt haec Eleg. IV, pag. a4 



Quando erit ilia dies , quum , landatissima forma , 



Ibis in amplexus , o Galatea , meos. 

 Te peto , te veneror , tibi motas offero flammas : 



Non facit ad curas ulla puella meas. 



Et 29 3o. 



'( Ante Pater Rhenus Garamantas viset ct Imlos , 

 Et Itatavum tinget Nilus et Indus liiimum ; 



Ante mex capient me tandem oblivia dextne , 

 Quam possim forma; non mcminisse tux , 



Atque in te fixos alio transferre calores : 



Summa precor vita; meta sit ilia meae. 



- 



In quibus dextrce oblivisci suce , petitum est ex sacris li- 

 teris. Veteres enim simpliciter sui non mernor esse dicebant, 

 ut etiam Plato in Phaedr. pag. 228 , fyw *ai$pov a-yvow , l(xauToi* 

 tiXsXvi<j|Aai. Pag. 45, El. VII. 



Quod milii sueta quies sit onus , lectumque perosa 

 Membra negent solito fessa cubare toro; 



> Quodque tot insomncs , o quanta molestia ! noctes , 

 Quas ego juravi saecla fuisse traham. 



In his, o quanta molestia! mihi quidem non placent. Sunt 

 enim tenuia nimis et sermonis vulgati. Dubito etiam an frigus, 

 Sithonio frigore vehementius, dici possit superare nives sitho- 

 nias , ut Eleg. VIII , pag. 49- 



Quod rigido nuper glaciarunt cortice pectus 

 Frigora , Sithonias vincere nata nives. 



