436 VITA BELGARUM 



Fiximus hie sedes Baiavi. Num denique credam 

 Posse quid intactum civibus esse meis? 



Cfr. Paquot, Mem. torn. I, pag. 21. Plurima tamen, saltern 

 quse reperiri potuerunt, conjunxit in Edit, sua A. Perrenot. 

 Ultraj. A. 1748; in qua nonnulla sunt quae ipse Relandus 

 non edidisset. Caeterum de carminibus Relandi judicium fa- 

 ciunt honorificentissimum viri doctissimi Lipsienses in Nov. 

 Act. Erud. A. 1761, pag. 190, sqq. 



BROUCKE (JANUS VAN DEN), 



m. 1737. 



DORDIIACENSIS. 



Fuit hie Janus Senator Dordracenus, discipulus Joannis 

 Jensii , hominis grsece doctissimi. Hie carmina Brouckii prae- 

 fatione ornavit , in qua multa ad laudem auctoris pertinen- 

 tia, disseruit. Etenim, inquit, in omnibus hisce poematiis, 

 etiam ab adolescente factis , mira dictionis suavitas , natu- 

 ralis nee affectatus stili I epos , Nasoniaua libertas , melle 

 ac sale condita gratia, passim sese exserunt. Ac deinde 

 in earn fere sententiam disputat : ut in aliis nobili genere 

 hominibus, qui quidem ingenio et doctrina emineant, ita 

 in Brouckii carminibus ipsum quasi nobilitatis lumen efflo- 

 rescere : idem illud aliis contingere , minus illustri loco natis , 

 sed ex multo generosorum usu et familiaritate istam huma- 

 nitatem addiscentibus. Quam quidem vim habeat ista hu- 

 manitas in omnem literarum exercitationem , cum alii, turn 

 praeclare, ut solebat, ostendit Ruhnkenius in oratione de 

 doctore umbratico. Et hanc laudem nos , auctore Jensio , 

 libenter tribuimus Brouckio, neque earn carminibus pro- 



