QUI LATINA CARMINA SC1UPSERUNT. 



f'uisse negamus : sed Jensio putamus accidisse, quod multis 

 parentibus , qui in virtutibus liberorum censendis sunt acu- 

 tissimi, in vitiis aliquanto hebetiores. Brouckius enim ex- 

 pectationem, quam praefatio Jensii movet, non implet. Prio- 

 res aliquot Elegiae ad Deliam, sunt amatori*. Prima longe 

 sequitur Ovidii I, Amor. I, ut Ovidius, 



Ferrea cum vostris Leila valete modis. 



.\< \ minil'l 



ita Brouckius, pag. 3. 



> Anna valete, valete encomia, vina valete! 



Sis procul iogratis, naenia pulla, sonis. 

 Carmina Pegasides dictate tenerrima nobis, 



> Qux tenui noster gutture anhelet amor , 



Encomia est contra linguae puritatem. Inepte dictum est 

 illud anhelare. Boves Martis oeripedes ignem anhelabant 

 STTVOV ; poeta non anhelat carmina , nedum tenui gutture. 

 Posses in Satyra tribuere Stentori 



a O? TOffov auSY)<jv y'oaov 



Forte Brouckius ad exemplum Propertii anhelare usur- 

 pavit, cujus est, carmen hiare, ut Graecorum j^aiveiv. Sed hoc 

 ille egregie de statua Apollinis , in marmore hiantis , quo 

 loco non bene intellect , alii etiam decepti sunt. Cf. Burm. 

 et Hemsterh. ad Propert. II, XXIII, 6. Elegia Brouckii se- 

 cunda est ad pictorem Delise, nee illepida nee invenusta. 

 Nota est similis argument! Oda Anacreontica,numero XXVIII. 

 ex qua nonnulla transtulit. Ut. p. 5. Siste , iterum moneo 



" Jam none felici dextra perfecta tabella est, 

 > Sistitur atque oculis ipsa puella meis. 



Anacr. vs. 33. 



-yp OWTTI'V. Brouckius ita finit Elegiam. 



Adde arcum et pbaretram, fict manifesta Diana; 

 Serta caput cingant myrtea, Cypris erit. - 



