QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 44 1 



eura indigiie in ordinem coegerint. Primus Elegiarum liber 

 fere est amatorius, et ab adolescente, ut videtur, conscrip- 

 tus. Ac plurimi Poe'tae belgici ab amoribus auspicati sunt; 

 sed hoc argumentum, jam Hoogstratani tempore millies trac- 

 t it i mi. vix nova dicendi, explicandique materiem relin- 

 quebat. Vel sic tamen Hoogstratanus candore quodam et 

 simplicitate non displicet. Elegia secunda est de Neaerae 

 connubio. 



Atra dies properat, qua lot mihi cnlta per anno*, 

 Altcrius scandet pulchra Neaera torum. 



Haec ejusdem omnino argument! est, cujus I. El. VIII, 

 Jan! Secundi. 





Ergo dies venit, qua se Formosa mariti 

 Dedit in aeternum Julia servitium. 



Ea tamen arte variata, qu;e aliis exemplo sit. Diximus 

 nonnulla de Echo in eo capite, quo de Dousa majore 

 egimus. Optime lusu isto utitur Hoogstratanus I, Eleg. VII, 

 pag. 38. 



c Protinus ezclamo. Teneo te, Candida Pliylli, 



Mequc tuis string!* , Candida bracliiolis? 

 Tene ego? clamantem voce est imitata jocosa, 



Clamavitque simul garrula Nympha, Tene. 

 Risit ad hanc vocem Phyllis, geminataque verba 



Et dulces repetit non minus ipsa sonos. , 



K Augebant volucres Laec gaudia dulce querentes , 



Et moto arrisit germine Ixtus ager. 

 Augebat tremnlis haec lymphis gaudia rivus, 



Movit et ipsa suas mollis arundo comas. : 



Horatium in dispari carminis genere, bene interdum imi- 

 tatur El. VII, pag. 3g. 



Felices, quos votiva signata tabella 



56 



