QUI LAiltf A CARM1NA SCRIPSERUNT. 



sibi vindicavit. Amorem et rectam Poetices exercendae ratio- 

 nem didicit a Broukhusio et Francio. Graevius non alienus 

 quidem erat a poetis recentioribus, qui fratrum Amaltheo- 

 rum carmina ediderit; aliisque rebus hoc studium declarave- 

 rit ; sed ipsam artis tractationem non attingebat. De Francio 

 et Broukhusio Burman. in Orat. in obitum Broukhusii,p. 177. 

 Vobis, inquit, dilectissimae aninwe, si quid in me est lepo- 

 ris, si quid a plebeja vilitate sejunctse venustatis, si quis 

 sensus poeticarum delitiarum , id omne sermonibus et epis- 

 tolis familiaribus, quibus me oracula vestra consulen- 

 tern, direpistis, debere lubens meritoque profiteor. Car- 

 mina ejus in lucem edidit P. Burmannus secundus, Amst.., 

 A. 1745. Et quamquam laudem excellentis poe'tse tueri vi- 

 deatur, cedit tamen nepoti suo, nitore et elegantia. A. 17^5, 

 celebravit centesimum quinquagesimum natalem Academiae 

 Leidensis. De urbe, Hispanorum obsidione liberata can it. 

 pag. 45. 



i Qua facies tune, Leida , tibi ? quae forma reductx 



Urbis ad exsiinct* munera lucis erat ? 

 t Cum tibi >'assavii, per perdita rura natantis, 



> Ostentaret opem provida cura ducis , 

 u Cultaque diluviis corramperet utilis aura, 



> Damnaque campornm commoda tanta darent ; 

 > Cum tua de muris subitam trepidantis Iberi 



Esurie adspicerent ora pereaa fugam. 



33 H 

 Erat in Burmanno magna vis animi et ingenii, quae con- .<>; N 



citata, decorum in sententiis interdum negligebat. Hoc me 

 ofiendit in Oratione, qua Leidenses Gulielmum I permo- 

 vent, ut condendam Academiam Leidae potius quain in Ze- 

 landia collocaret. 



Pag. 48 Legati ita loquuntur. 



t'l .O 



e Quac, pater! Luvidia est Balavis tibi semper amatis. 



