VITA BELGARUM 



> Infelix vates, quae te dementia ceplt? 



Procedit justo , syllaba nulla modo. 

 QUJB tarn prxclaris pepigisti carmina sponsis, 



> Vix sunt ruricolas tergere digna nates. 



N . , 723) HIGTIUS (ERNESTUS GULIELMUS) , 



m J762> DOCCOMIUS. 



Natus honesto genere, patrem mature amisit. Mater eum 

 chirurgo cuidam Groningano in disciplinam dedit. Sed istius 

 artis addiscendse adeo Higtium tseduit, ut brevi Doccomum 

 rediret. Mater ibi tune sedes servabat, in quibus literae Grae- 

 cse et Latinoe publice docebantur, ideoque rectorem schola- 

 rum cognitum habebat. Hie indolem Higtii ad qua3vis prse- 

 clara natum esse perspexit, et literarum amorem , quo puer 

 ardebat, formavit et auxit. In Academia Franequerensi sexen- 

 nium studiis bonarum artium vacavit, prseceptore inter alios 

 usus Valckenario; amicis, Schradero, Bondamo, et Piersono, 

 quorum nomina deinde factasuntpervulgata. Florebat eodem 

 tempore Amstelodami Petrus Burmannus Secundus, in cujus 

 amicitiam qui pervenerat , is ad Musarum cultum , tanquam 

 a Sirene quadam, trahebatur. A. 1749 Alcmarienses Hig- 

 tium scholae suse praefecerunt, quam annos fere tredecim lau- 

 dabiliter rexit. Quanta felicitate rem poeticam tractaverit, 

 testimoniis sequalium apparet. In his Piersonus in praefatione 

 Moeridis Atticistse, pag. V, eum appellat, carminibus elegan- 

 tissimis, omnibus quotquot Musas amant, commendatissi- 

 mum. Ev. Wassenbergh. in Laud. Funebri Joannis Schraderi 

 pag. i3, amabilem Higtium a Gratiis ad omnem elegantiam 

 effictum. Adde Valcken. in Prsef. carminum Theocriti , Bionis 



