QUI LATINA CARMINA SCRIPSF.RUNT. 463 



poesi tyrannidis non commendatrici , a. 1764, et lyrico de 

 felici Reipublicae statu a. 1766, quo Gulielmus V, summos 

 in civitate Hollanda honores adeptus est. Elegiaca publice 

 recitavit pro oratione , quum Dordraci el Delphis munus 

 rectorium auspicabatur. Argumentum sane utriusque splen- 

 didum, sed ut ex quovis ligno non fit Mercurius, ita versus 

 arguraento non respondent. Ingenii et sensus poetici parum 



inest. Sic in oratione Delphensi, p. 53 54- 



' 



Desine , Musa , loqui , longo defessa labore . 



> Sed labor, alter adest; incipe , Musa , loqui. 

 In quern sis progressa locum perpende , novosque 



> Pectoribus stimulos subde novasque faces : 

 Officiique memor, posito venerata timore, 



Alloquere illustres, quo decet, ore, viros. 

 Suggere verba, loquar : reverentia debita semper 



> Delectat summos misla pudorc viros. 



Atque eodera tramite caetera decurrunt. Poetarum genus 

 hoc simile est 



His qui inter sese multa vi brachia tollunt, 



^ 



ut candentem ferri massam in jussas formas obliquent 

 Librant ictus ad modum et numerum, eadem forma, eodem 

 ordine , sibi semper pares et sequabiles. In Oda Hoogeveiius 

 hoc Gulielmo V, vovet. 



Seposta Christo presidium suiim 

 Te lurba specter (sic jubeat Deus!) 

 Te foedcraiae civitates 





Libera jura, patrumque sauctas 



Leges taentem fortiter et pie : 



Te , te patronum doctse \cademiae : 



Te singuli, teque universi 



Ore colant animoquc patrcm. 



