4?4 VITA BELGARUM 



Uritur, in casto pectore regnat amor. 



Quid juvat a puero didicisse Machaonis artes, 



Noscere, qua: prosant pharmaca, quaeque juvant? 

 Non gerit in gremio saevi medicamen amoris 



Tellus , immensum qua palet orbis iter. 

 . Sed vires Panacea tuas herbasque medentes 



Idalii ludunt spicula certa Dei. 



w. i 7 i3, BURMANNUS SECUNDUS (PETRUS ), 



m. 1778. 



AMSTELODAMENSIS. 



Harlesius,scribendo opere de vita Philologorum sua aetate 

 clarissimorum, rem ita arduam suscepit, ut singulis fere ves- 

 tigiis ei per ignes cineri doloso suppositos esset incedendum. 

 Nee vero sine damno se suo inde expedivit. Nam vel una 

 Burmanni secundi vita, multas ei malevolentiae et invidite 

 notas inussit. Equidem nee Burmanno , nee Saxio , nee Klot- 

 zio, nee aliis belli istius sociis studeo; sed hie etiam intra 

 et extra muros Iliacos peccatum esse arbitror, ut adeo ho- 

 mine liberali indignum sit Camarinam illam movere, et causa 

 integritatissimulata, dolo malo omnem culpam in unius Bur- 

 manni caput conjicere. Burmannus se injuria peti credens , 

 asper tactu erat, nee molles Klotzius et Saxius; et paucis 

 sane hominibus natura et studio tarn bonis esse contingit. 

 Laudanda interim est Saxii pietas , qui Onom. vol. VI , 

 pag. 535, Manibus Burmannianis placidam quietem preca- 

 tur, seque ipsi ignoscere fatetur, ut contra sibi ab ipso 

 ignosci cupit. Equidem in omni Onomastico vocem prcecla- 

 riqrem non reperi; et hoc iniquius fero, novos interdum 

 belli turbatores oriri, qui laudem ingeuio et diligentia adi- 



