QUI LA. TIN A CARMINA SCRIPSERUNT. 



pisci desperantes, earn hunc vel ilium defendendo vel im- 

 pugnando venantur. 



Pater Burmanni erat Ecclesiastes Amstelodamensis, delude 

 professor in Acaderaia Ultrajectina. Hoc mortuo curae patrui 

 sui, Petri Burmanni, professoris Leidensis, est commissus. 

 Quo, prseter Dukerum et Drakenbarchium, usus duce et 

 praeceptore, tantos brevi progressus fecit in uinni literarum 

 humanitate, ut, Jurisconsulti titulum adeptus, primum in 

 Academia Franequerensi,postea in athenaeo Amstelodamensi , 

 historiam, eloquentiam, et poeticen summa cum laude do- 

 cuerit. Quanta suavitate et felicitate poeticen doceret, osten- 

 dit Lennepius in Laudatione H. Boschii, pag. 27, sqq. nee 

 vero aliunde melius apparet, quam quod ex schola sua, tan- 

 quam ex equo Trojano, insignem poetarum numerum effu- 

 derit ; quos suo quemque loco nominavimus. Et Burmannus 

 a natura factus esse videbatur ad Latinam poesin ornandam 

 et .1 in | >l i I i< ,u 1 1 1 a in Hoc fecit cum in lectionibus privatis , turn 

 in editis a se poe'tis Latinis, Propertio ante alios et recen- 

 tiore, sed antiquis pari, Lotichio secundo. Ac Lotichianae 

 observationes poeseos rationem ita illustrant et commendant, 

 ut, qui eas in usum suum converterit, multis aliorum volu- 

 minibus carere possit. Qua3ris de veritate et elegantia prae- 

 ceptorum? Vidi, qui Lotichio Burmanni non lecto, Poeticam 

 parum curarent, lecto amarent, diligerent, poetae fierent; 

 sed his praeceptis exemplo suo non defuit. Hoc testantur 

 carmina ab ipso edita Lugd. Bat. 1774? quibus accessit Ap- 

 pendix, A. 1779. 



Possem egregiarn Burmanni facultatem demonstrare ex 

 ipso Lotichianae editioni praemisso carmine, quod Christius 

 apud Harles. L. L. pag. 98, vocavit elegans et plenum spi- 



60. 



