478 VITA BELGAHUM 



In carmine de Morbis setatum sui similis permanet. Au- 

 diamus eum de Variolis canentem, pag. 124. 



. 



Qnas Europaeis, ut fama est, gentibus olim 



latulit infausto sidere mollis <Vrabs , 

 Haec pueris infesta lues, fatalis adultis, 



Infanles una falce senesque metit. 

 Haec rapit intonso juveni decus oris , et arcet 



Oscula sulcatis vix repelenda genis. 

 Haecfacit, ut virgo plenis jam nubilis annis 



Sordeat, in vacuo sola cubetque toro. 

 Et, pingues per agros , celebres grassata per urbes, 



Ditibus intentat panperibusque necem. 

 Inde , quod ancipiti virtus accensa nepotum 



Auxilio varias tenlet inire vias, 

 Et spe successus immanibus ardeat ausis 



Inserere, et pestem peste cavere inalam. 



Cfr. Burra. sec. poem, appendix, pag. 8, de eadem in- 

 sitione. 



w'ri'ii- 

 Carmen Royeni saeculare in ducentesnnum natalem Aca- 



demiae Leydensis, et alia minora poemata minus inihi pla- 

 ceiit, nee ea ad Burmanni, Helvetii Grotii aliorumque ipsi 

 oequalium elegantiam et nitorem exsurgunt. Neque ideo tamen 

 ex ordine bonorum poetarum movendus. 



In poemate de Amoribus et Connubiis Plantarum inter- 

 dum ante oculos habuit de La Croix, cujus longe venus- 

 tissimum carmen de Connubiis Plantarum , observationibus 

 suis illustratum , l recudi curavit Claytonus Bath. 1791. Illud 

 repetitum est in Poe'mat. Didascalicis, edit. Paris. 1749^ in 

 Tom. I, pag. Say, sqq. tribuiturque auctori Patricio Trante, 

 quod quare fiat non intelligo. Neminem haec legisse et inter se 

 comparasse poenitebit. 



