48o VITA BELGARUM 



Alba licet superet nrinis candore ligustra, 

 Ore nivcs, ammo candidiore viget. 



Felici effigie dum vultus pectora monstrat, 



Quid sit et exterius, quid sit et inius, liabet. 



* '?'4 GROTIUS (JANUS), 



in. 1784. 



HAGANUS. 



Fasciculus Septimus Del. Poet, a L. Santenio editarum, 

 continet sola Grotii carmina, quae judice Hceufftio in Praef. 

 Carm. Sant. pag. 69, separatim edi omnino merebantur : cui 

 equidem assentior. Est enim Grotius talis poeta , in quo nee 

 suavitatem, nee nitorem, nee gravitatem desideres, et qui 

 cum Burmanno, Helvetic et Santenio laudem poeticam Pa- 

 trise suae egregie tuebatur. Bellum cum Anglis maritimum 

 Musam illorum et Grotii saepe suscitabat. Ita in funere Gu- 

 lielmi Crullii Grotius cecinit 



frullius adverso dum pectore fulminat armis, 



Et gravido baud vanns intonat sere minas. 

 Indignante Deo, cui sors dedit Eequa tridentcm, 



Occubat infelix victima perfidiae. 

 Vindictam cruor iste petit. Quid lenla moraris 



Patria ? quid lacrymas fundis inulta viro ? 

 Trornpiacos cineres victoris et ossa Ruteri 



Tester et adserto rostra cremata mari. 

 n Igne parentetur ferroque illustribus umbris, 



Sacrilegasque premant vincla Batava mantis. 

 . Sic tibi, quas furtis perjura Britannia dudum 



Commeruit, poenas digna perire dabit. 

 Has sibi, qui pro te cecidit bene Marlius heros, 



Has sibi non alias , postulat inferias. " 



