486 VITA BELGARUM 



rediit, brevique post mortuus est. Conf. Galerie Jiistorique 

 des contemporains , T. IV, p. 20. Magnam laudem sibi pepe- 

 rit scripto carmine F~aris sive de f^ariolis edito A. 1788, 

 quod et argument! novitate, et elegantia elaborationis mi- 

 rum in modum placuit, adeo, ut cum in alias linguas, turn 

 in Germanicam a clarissimo Goethio, et in Belgicam ab 

 Hoffmanno transferretur. Pestis ilia humani generis eo tern- 

 pore libera grassabatur , et quasi Harpyia quaedam , omnia 

 tactu suo foedabat, et paucis sine atrocissimis cicatricum ves- 

 tigiis vitam relinquebat. Cui malo, ut occurrerent medici, ad 

 ipsam Variolorum insitionem confugerunt. Ea morbi ma- 

 lignitatem minui adeo sibi persuadebat Coopmansius, ut 

 quamvis unica filiola morte amissa, ejusdem tamen insitio- 

 nis periculum faceret in duobus aliis liberis , quod melius 

 ei cessit. Filiolae mortem infelix pater ita deplorat, p. 48 



Dulcis erat mihi nata Deum concessa fa v ore, 

 Lxtantis spes sola domus, spcs sola raeorum, 

 Felicia thai ami pignus, qua carior ulla 

 Aon erit, aut ulnis dabitur mulcenda paternis. 

 Nascentem hanc placido Lucina exceperat ore; 

 Huic Charites, festiva cohors, huic blanda Dione 

 <> De meliore lulo formosas finxerat artus. 

 " Attonitus, tante miserarum in turbine rerum, 

 Pestiferum virus, raultis succcssibus audax, 

 Inscrui tenerae genitor miser ipse puellae, 

 Nee fati felix : nam qtiam subducere pesli 

 Sperabam, et, si fata darent, nota arte tueri , 

 Vi graviore lues pressit , caramque puellam, 

 Horresco referens, crude!! funere mersit. 

 Sic tu de multis, una o! dulcissima nata ! 

 Sic placuit Parcis, misere correpta jacebas ! 

 .. Dumque alios toties sacra de morte reduxi, 

 Te letho captam vidi, atque extrema gementem. 

 Laudo tamen venerorque Deos, et munere cceli, 

 Forluna gaudens alicna, gratulor Orbi. 



