490 VITA BELGARUM 



et voluptate transacta proveniunt. Hujus orationis exordium 

 et finis soluto serraone composita sunt ; rei ipsius argumen- 

 tum, ligato. Duplici oratoris et poetae persona in uno eo- 

 demque actu saepe prodibant homines eruditi eorum tem- 

 porum. Sed ab ea ratione deinde melius abstinuerunt, et 

 ipse Ommerenus. Nam A. 1786, Amstelodamum vocatus, 

 novum munus auspicatus est oratione, non immixtis versi- 

 bus , De prudenti veterum poetarum lectione , optima virtu- 

 tis altrice. In hac ille poetarum lectione discipulis continuo 

 suis ita praeivit, ut omnes, qui eum habuere cognitum, uno 

 ore testentur, disci pulos Ommereni Poetices amore et simul 

 omnis elegantiae et virtutis solere capi, cujus rei utilitas 

 quam late in Hollandia patuerit, exemplis doceri. Nee vero 

 ullum Ommereni scriptum perlegi , quin vestigiis liberalis 

 et venustae doctrinse esset notatum. Mira profecto est Ho- 

 ratii urbanitas. Possis hanc magis sentire quam describere. 

 Sed tertium, quod relinquitur, earn scilicet urbanitatem imi- 

 tari, Ommerenus ita assecutus est, ut de urbanissimo poe'ta, 

 omnium urbanissime scripsisse videatur. Laudo eorum vo- 

 luntatem qui ce?wi{z.ov ad prseceptorum regularumque formu- 

 las redegerint, sed hos magis amo, qui per universam ora- 

 tionem ac^c-ov sequabiliter disperserint , tanquam mentem 

 Anaxagoraa. Qua? varias diffusa per artus Molem agitat. 

 Ommerenus etiam in Academia Franequerana morans , 

 edidit lusum juvenilem, Sylviam nominatum, A. 1778, 

 cujus Elegiam primam legenti statim cogitatio subit adoles- 

 centis, qui jam studiorum suorum modum hain't. De Ferdi- 

 nando, Furstenbergio , canit pag. 7. 



Carmina divino dum Furstenbergius ore 



Umbrosae caneret collibus Angarise. 

 Saepius innocuo Dryades modulamine captap 



Cum Saiyris laetos insiituere clioros. 



