QUI LATINA CARMINA SCRI PSERUNT. /IQI 



u O ! quoiies illo trcmiilas rei-inente sub umbras, 

 * Balatu meluit rumpere carmen ovi*. 



Cf. Tibullus 11,3, 19. 



O I quoties ausae , caneret dum valle sub alta 

 Rumpere mugitu carmina docta bores ! * 



Elegia III, in conspectum amis triumphalis , A. 1777, 

 Leovardije exstructi , digna est ingenio et amoenitate Jani 

 Secundi , qui se hanc composuisse vellet. Arcus ipse eleganti 

 pictura erat variatus, p. 16. 



* Cernitur hie mater dulci circumdata prole. 



> Quantus matcrno candor in ore inic.it ! 

 Fallimur? an teneri pendent circum oscula nati? 



Matris et araplexus turba pusilla petit ? 

 Quid cessas , mater? tibi parvula brachia tcnclunt, 



Uda nalant moeslis lumina lacrymulis. 



* Quid cessas ? dextra lacrymantia lumina terge , 



* Fige , precor , madidis oscula fige genii. > 



His ego saepe lectis cogitabam : Hie tarn adolescens , tanta 

 verborum et sententiarum gratia ! Quid ? si ingenium fiat ma 

 turius! Neque ego hac spe decidi. Crevit enim Oramereni 

 facultas cum aetate, quam si longiorem nactus fuisset, prin- 

 cipibus poe'tis victoria per eum stetisset dubia. Audio fuisse 

 qui Ommereni opuscula conjuncta in lucem edere volue- 

 rint. Sed hoc consilium eventu caruit. Quod ut valde do- 

 lemus, ita speramus, fore ut carmina saltern ejus Latina in 

 unum fasciculum collecta evulgentur. Pauca Delitiis suis or- 

 namento esse voluit Kootenius. Multa etiam sparsa hue illuc 

 volitant, tan quam Sibylloe folia, 



Verso tenuis qnura cardine ventus 



luipulit, et tenues turbavit janua frondes. 



62. 



