. VITA BELGARUM 



In his Elegia Schultensio mortuo sacra, testimonio sit, 

 quanta gravitate juvenilem illam amoenitatem ornare didi- 

 cerit. Schultensius tabe, ut videtur quotidie periens, frustra 

 sibi salutem speravit ab aeris salubritate. 



Vos Zephyri molles placidique silentia runs , 



> Speratam moricns undo petebat opem , 

 Vos decuit mlsero longaevam adferre salutem , 



Langtiidaque afflatu membra levare novo. 

 Vos decuit curas recreare salubribus auris, 



Fletibus et maJidas exhilararc genas. 

 Dicite vos Dryades (uam vos memorare potestis 



Quse moriens vestro condidit ipse sinu) 

 * Dicite quse tremulo suspiria fudit ab ore , 



Votaque quae linguse deficientis erant. 



Constantiam morientis verbis lectissimis laudat. 



Quem juvat, augustos regum veneretur honores , 



Quis venit humano sanguine partus honor; 



Quem juvat, heroi slupeat monumenta furoris, 



> Pectoraque adversis obsita vulneribus. 

 " Scilicet his litui canor ct furialis Enyo, 

 Et rabidus famae corda perurit amor. 

 At dulces telluris opes, soboleinque tornmque 



.. Qui videt , et summum firmus adesse diem, 

 Heroum hie titulis et regum divite fastu 



Altior , in terris hie mihi Numen erit. 



Habent diversa carminum genera suas quaeque Veneres , 

 elegantias, et proprium aliquid , quod in uno est decorum, in al- 

 tero alienum. Cujus discriminis quanta vis sit , inde patet , quod 

 ne ipsi quidem veteres in universamateriaeminuerint. Hora- 

 tius,testeQuinctiliano,eLyricis fere solus legi dignus est. Si a 

 Virgilio discedamus, vix probabilem heroicum reperimus. 

 Contra, non uni Belgarum accedit, ut in diverse carminum 

 genere pari felicitate versaretur. Facultas Ommereni lyrica 



