QU1 LATINA CARM1NA SCHIPSERUNT. 49$ 



.lordensii. Elegantissima est ad Idam Epistola, in qua praeter 

 alia h*c scribit pag. 10. 



Quid credam? num te potiorlbus, Ida, reserves? 



NIIIH i.nUi inferior censear ipse tua? 



Si, nisi qui meritis poterit te dignus haberi , 



-. Nullus crit nuptae vir tibi, nullus erit. 

 Quod noii egredior structis de marmore lectis, 



Nee domus antiques quod mea jactat agros ; 

 > Nee caelata roeis rapiuntur ab rsscda bigis, 



Villa nee immensi quod pretiosa soli est ; 

 Sed nulli cessurus amor, sed arnica pudori 



Pectora, sed sociU carmina cara me is. 



- Non tameii ut verear, ne mutes, Ida, calores, 



Aut non perspecla sis milii nota fide. 



1 I vel ad Hisperios, vel Eoos visere ad Indos, 

 ,- Servabit custos te milii semper amor. 



* Sed, precor, hunc praesens animura erectura jacentem, 



Mi rcditu vitam redde benigna tuo! - 

 . 



Qui Santenium inventione et calore poetico destitui crede- 

 bant, eos exemplo carminis protreptici ad Gulielmum V, 

 refellit Hoeufftius , appellans illud diri quidem sed magni 

 spiritus. Hujus carminis initium apposuisse satis erit, ut 



sententiam Hoeufftii probemus pag. z5. 



q 



I'rena dedit rerum cui, gens generosa, Batavus. 



Quern colit, ac stirpis noraina clara tux; 

 Ingenuum Princeps ne dedignare poe'tam : 



Novimus; Ausonium tu quoque carmen amas. 

 Sed pro pcrpetuis serva? tinnitibus aulae, 



> Accipe nunc civis Candida vota tui. 



Atque ea non vatem, cunctos at crede Batavos 



Optare, unanimi teque rogare prece. 

 Nee tu tarn pulcros per tenon ceperis ausus, 

 " Calcar et Eliacis quis vetet addere equis ? 



Libera nam mentis seiisa explicuisse yirilis 



