5o6 VITA BELGARUM 



didisset, et plura, quorum uno fascicule edendorum spes 

 aliquando facta, nondum tamen impleta est. Innutritus 

 ingenio poeseos Hebraese et Arabiae, adjumentum inde pe- 

 tebat ad lyram cum gravitate tractandam. Pater Ravii Se- 

 baldus, A. MDCCCV, Academiam Ultrajectinam per annos 

 quinquaginta et quinque ornaverat, quartumque Academias 

 Rector decedens, orationem habuit, in qua frequens divinse 

 erga ipsum benevolentiae erat commemoratio , et qua spe 

 fretus diem extremum placide exspectaret. Senem hsec dicen- 

 tem occupavit Oda Latina, a filio Fulcone composita, eamque 

 homines Musicae amantes ad varia instrumenta cecinerunt. 



Quern casta virtus, Miisaque, nobili 

 Ornant corona, non qnatitur metu 

 Lethalis liorre; sed sereno 



Prospicit hie sua fata vultu. 

 Sic jactus altis navita fluctibus 

 Portu quieto gaudet : amabilis 



Sic umbra defessum colonum 



Exhilarat , strepilusque fontis. 

 Nomen superstes funera despicit, 

 Vivitque grato pectore civium ; 



Exuta vinclis mens triumphal, 



Et rapidis petit astra pennis. 



In Ravio nihil non erat, quod magnum hominem format. 

 Acceperat a natura dotes animi praeclarissimas, a patre maxi- 

 mam educationis curam. Elaboravit in primis in Theologia 

 literisque Orientalibus, adeo ut vix annum natus vigesimum 

 Harderovici constitueretur Ecclesiaa Valdensis orator. Triennio 

 fere post Leydam vocatus, ex decreto ordinum Hollandiae 

 lege solutus est, per quam nemini ante annum tertium et 

 vigesimum hoc munus in ea regione capessere licebat. Haud 

 ita diu post Leydenses Ravium sibi vindicarunt , demandata 



