5o8 VITA BELGARUM 



randus. Exstant hujus rei testimonia lusus poeticus, Gellia, 

 cui pauca alia accesserunt, Leid. 1763, et carmen heroicum 

 Josephus Daventrise, 1795. In Gellia imitandos sibi propo- 

 suit Ovidium maxime et Lotichium, interdum etiam Tibul- 

 ium, quorum facilem ubertatem et blandos affectus expres- 

 sit. De facultate Jordensii vel ex hoc specimine judicare 

 poterimus. Eleg. VII, pag. a4, sqq. Gelliam discedere dolet, 

 et animo suo gaudia prasterita repetit. 



Hie stetit, hie niveis striuxit mea coll a lacertis, 



Hie mihi pollicita est, saspe rogata, (idem. 

 * Hie potui nudas, nullo spectante, papillas 



Tangere, tarn laetum dextra peregit opus. 

 Bis mihi , ne facerem , promisit basia septom 



Alque columbinis nexibus ilia tulit. 

 Talia credibile est pulchram junxisse Lacaenam, 



Sive tibi raptor, seu Menelae, tibi. 

 Sum r is suaviolis, cur non mihi plura paravi 



> Gaudia ? tarn segnis cur in amore fui ? 



Eleg. VIII, pag. 27, Gellise suadet, ne multum fidat aulae, 

 pudicitia3 inimicae. 



Atria forte tibi, tibi forte palatia ridcnt, 



Forte oculos pascit nobilis aula tuos. 

 Marmoreis suffulla tholis, suffulta columnis 



* Regia Cnesareos dat tibi forte Lares. 

 u Illic si maneas, heu ! parvo tempore flendaa 



Exsequias casti, Nympha, pudoris ages. 

 Sic tua laus caderet, sic flosculus ille periret? 



Servetur thalamo flosculus ille meo. 



Insidiae vana tibi mille parantur in aula , 

 Swpe nocent artcs, ssepe theatra nocent. 



- Cur tua virginitas spolium crudele jaceret ? 



Cur vafer lieu! noslras raptor haberct opes. 



