QUI LATINA CA11MINA SCRIPSERUNT. 5n 



nunc aniino inscripta servem, quae adeo me esse secutum 

 mmquam poenituit. Sic erat Boschius. Bonus natura et stu- 

 dio, literarum reique poeticae in primis amantissimus, et qui 

 eundem amorem adolescentibus suo quasi ore et spiritu ad- 

 flaret. Ipse in schola Amstelodamensi formatus, venit postea 

 in disciplinam Burmanni minoris, sodalitioque accesit poe- 

 tico , quod, auctore Burmanno, in ea urbe ab Helvetic, 

 Santenio , Hooftio et Arntzenio erat institutum. Habuit ali- 

 quamdiu officinam medicamentorum , magis pietate motus, 

 ut avo obsecundaret suo, qui in parentis mortui locum 

 ipsi successerat, quam sua ipsius voluntate. Mortuo Wage- 

 nario , consules Amstelodamenses Boschium munere gra- 

 phiario ornaverunt , lauto non minus quam honorifico , quod 

 non minore cum laude gessit quam dignitatem Curatoris 

 Academiae Leidensis, A. 1798, in ipsum collatam. De vita 

 illius, de ingenio et doctrina copiosius exposuerunt Kemperus 

 in Praef. Bibl. Boschian. ed. A. 1812, et Lenuepius inmemoria 

 Hieronymi de Bosch, ed. Amst. 1817. Boschhis carmina sua, 

 di versis singula temporibus edita , ipse collegit, ediditque forma 

 quarta, A. i8o3. Acerrimo Pulchri sensu prseditus,eundemque 

 sensum lectione optimorum poetarum quotidie acuens et emen- 

 dans poe'ta evasit venustissimus. Carmina illius tincta sunt 

 humanitate quadam et sirnplici candore, quse amabile inge- 

 nium tanquam in speculo reddunt. Hinc fit, ut ridenti arri- 

 deamus, cum dolente doleamus. Mortem sororis Judithae quam 

 habuit carissimam, luget modis flebilibus, sed Boschio pro- 

 priis, fere ut ingenui pueri optimam matrem sibi ereptam 

 solent deflere, et merito : nam 



" Hujus in ingcnuo spirabat pectore virtus 

 -. Et candor, eceli qualis ab arce venil. 



Haec facilis comisque 1'uir , sociisque probata 

 Vixit, et cnituit simplicitate sua. 



