QUI LATINA CA.RMINA SCRIPSERUNT. 5i5 



In Gymnasio Lingensi Rector et Professor, edebat quotan- 

 nis, ut mos est , prolusiones, casque deinceps uno libello 

 collegit, auxit et emendavit, Harlemi A. 1812; unde Eru- 

 diti merito spem concipiebant fore, ut hie Propertium ali- 

 quando talem daret, qualem adhuc requirimus. Propertium 

 enim ita intelligebat , ut nemo melius. Sed de opusculis 

 Waardenburgii V. Wittenbach. Philom. T. Ill, p. 278. Rec- 

 tor scholae Franekerensis, edidit carmina Elegiaca, A. 1792. 

 Waardenburgii facultatem agnosce ex carmine ad Glyceren, 

 p. 87 38 , quod sane non vulgaris venae esse , quivis vi- 

 debit. 



Nuper ego exoptans caram speclare pucllara, 

 Improvise ailii : quidlibet audet amor. 



Mane erat : hesternos Glycere incomposla capillos 



Sederat albenti purpurea in tunica. 



Effulsit cum parte humeri sine tegtnine collum : 



* Blandius a somno luminis arsit honor. 

 Mollia laxarat vinclis vestigia. Quantum 

 Creverat e cultu simpliciore decor! 



r'ormosus varia pollex opus arlc parabat, 



Palladis arguto dignum opus ingenio. 



Qualem nbi deprendi, mirantia lumina pavi : 



Ast illi roseus tinxerat ora pudor. 

 Non secus a puero rubuit conspecta Diana, 

 Aut primum Nereo nala stupenle Venus. 



O suavis rubor ! o casto sub conic tumultus ! 



> Quara sine te nullum est optima forma bonum ! 

 Est aliquid vidisse suam ; at quater ille bealus, 



Qui pariter vidit sic rubuisse snam. 

 Il.nec si tanta niihi venial gcminala voluptas 

 .. Gloricr in tcrris gaudia ferre Deura. 



65. 



