6 INTRODUCTIO. 



rit aut offuscaverit , Plato pro suo ingenio ulte- 

 rius exornaverit, ita tamen quoque, ut ex horum 

 duoruin virorum scriptis illusrrentur. 



Hanc conrroversiam , qnae viros doctissimos jam 

 din suspenses tenuit , dirimere, nee est juvenis , 

 nee ad rem nostram requiritur. Non enim quaeri- 

 tur, ut genuina explicetur Socratis doctrina , 

 sed ut exponatur ea, quam Xenophon Memora- 

 bilibus consignavit , doctrina Socratis. Liceat 

 tamen mihi panels dicere , quid de afyoTrisip X e- 

 nophontis statuendum videatur meo qualicumque 

 judicio ; nam haec plurimum facit ad gravitatem 

 quaestionis , quam tractare aggredior; quo autem 

 graving cst argumentum , eo suavius esse solet. 

 Etiamsi concedamus quae dicunt de Xenophon- 

 tis ingenio parum sagaci, tamen ei fides non de- 

 neganda esse videtur, ubi facta historica refert. 

 Nemo certe est, qui dubitet fidem ipsi habere, 

 res gestas Graecorum exponent!: cur igitur 

 fidem ei denegaremus , ubi Socratis refert facta 

 dictaque ? Sed minlme concedendum videtur 9 

 Xenophontem tarn parum acri fuisse ingenio. 

 Nam quum unum sit ingenium humanum , et pos- 

 sit quidem in scholis in plures partes distribui , 

 sed tamen reapse indivisum sit : is , qui in rebus 

 agendis acre et perspicax ostendit ingenium , ubi 

 ad philosophiae stndium se dat, ad hoc eandem 

 illam ingenii vim non potest non conferre. Xe- 

 nophon autem , qui superstites ex Cyri expe- 



di- 



