THEOLOGICA. 19 



rant, sed nunc antiquata erant. Doccbant suum 

 cuique , quod opinatur , verum esse ; hominem 

 colere non veritatem , sed veritatis speciem ; cum 

 duci non veritatis amore, sed opinionum studios 

 hinc illud Protagorae, omnium rcrum mcnsu* 

 ram esse homintm. Deos esse negabant , vel nuifl 

 essent, in medio relinquebant, omnia exstitisse 

 dicentes Qfoet , ru%tf , rs%vy n Legem omnem , tarn 

 moralem quam civilem , ortam esse T%vy , excogi- 

 tatam ab hominibus debilioribus , ut coercerent ho- 

 minum felicioris ingenii vim. Praecipiebant justitiae 

 speciem prae te ferre, et esse quam maxime pos- 

 sis injustum : nam justitiam esse dMorptov ciy&Qbv 9 

 ohslxv fihapwi pulcrum aliud esse natura , aliud 

 legc: natura pulcrum esse TO TT^SOVSKTS'IV , injuste 

 agendo plura sibi acquirere , lege vero , nolle plus 

 aliis habere (i). 



Haec 



(l) Cf. Tennemann 1. 1. p. 52i-5a5. Plato passim, 

 speciatim de Republica Lib. II. V. Heusdii Initia Vol. 

 II. Pars I. pag. i5 sqq. alibi. Gonvenire apprime S o- 

 phistae videntur cum Neologis, et philosophis pleris- 

 que superioris saeculi , ad finem vergentis. Nam hi etiam 

 principia scieiitiae et virtutis antiquata destruxernnt , sed 

 nova ipsi antiquis substituerc 11011 potuerunt , quia scili- 

 cet eorum plerique anituo non erant ad yirlutem iufor- 

 mati. Quae Heusdius de illis philosophis rcceutioribus 

 dicit 1. 1. pag. 3. Scholam turn reliquit philosophic et 



in hominum luce et celebritate vcraari coepit 5 



popularitati illi autem baud raro cessit interior rerum 

 inquisilio j et hominem externum diligentissime explo- 



ran* 

 B 2 



