THKOLOGICA. a 3 



isti , coelestia tractantes , sibi viderentur res huma- 

 nas jam satis exploratas habere; porro ostendebat, 

 disquisitiones illas infructuosas plane esse, cum 

 nee ad ullum certum exitum perducerent , sed 

 potius ii , qui maxime his gloriarentur , insanien 

 tium more in contraria omnia abirent , nee , si vel 

 succederent , hominibus prodessent , nam neminem 

 istorum , ubi venti causam repererit , posse tamen 

 ventum elllcere. Imo non tantum inutilia, sed 

 impia etiam eos agere existimabat. Deos enim 

 coelestia ilia omnia homines celare ; cum hi autem 

 ea patefacere noluerint , hominibus non licere in 

 ea inquirere (i). 



Ferre itaque non poterat Socrates, qui semper 

 agere aliisque prodesse studebat , illos in his 

 rebus vitam consumere , rebus utilioribus destina- 

 tam , eoque minus id ferebat, quo graviora et 

 majora peragenda praebebat temporis conditio , quo 

 majori virium omnium contemione perversitati resis- 

 tendum esse videbat. Ipse igitur hasce res , quibus 

 primum aliquam operarn dederat, mox reliquit, et 

 in ea tantum incumbere praecepit , quorum cognitio 

 hominibus data sit , et ad bene vivcndum aliquid 

 conferat. Hinc noluit disquirere , quomodo sc ha-* 

 beat istc , qui a Sophistis dicitur 9 mundus ; imo 

 geometriam , astronomiam , arithmeticam eatenus 

 tantum coli volebat, quatenus sufficeret ad agrum 

 metiendum, ad diei noctisve teinpus definiendum. 



Mi- 



(i) Cf. Mem. Lib. I. c. i. . 11-16. Lib. IV. c. 7. . 6 , 7, 



