THEOLOGICA. 25 



optimos belli duces et civitatis rectores , simulac ^ 

 quam ferre non ainplius poterat , t'ortuna adversa 

 inciderat. Quo ipso interitum sihi paravit Athc- 

 nicnsium civitas , ita ut mox Maccdonum 

 imperio subjiceretur, nee unquam libertatem re- 

 cuperaret (i). 



Haec Socrates videns , et summo cum dolore 

 videris , num quievit, et in obscuro delimit? Hoc 

 non ferebat ipsius ingenium , quod ad agendum 

 semper trahebatur, contemplatione non contenttim. 

 Ex antro illo egressus , nefas duxit non in illud 

 redire, aliosque etiam inde educerc : quod Plato 

 in pulcherrima ilia speluncae imagine philosophis 

 praecipit. 



Voluit omnes, plures conatus est, informare ad 

 sapicntiam , quac constat maxime stti cognitions. , 

 ut hac fierent temper -antes , fortes, justi , has 

 autem virtutes nacti , essent xatoxyyM , et eo 

 ipso vere feliccs. Quod Socratis consilium, ita 

 brevibus verbis expressum , patillo uberius expli- 

 cemus. Quid est ilia xMK$yaMx 9 quam ut finera 

 sibi proponebat ? Quod ut explicemus , primum 

 videndum, quid sit xAoi/, quid uyMv* Ipse So- 

 crates haec ita explicat: M non aliud quid est 

 uyMv 9 quam TO utp&iftov , sed utilc est bonum 

 w ei rei , cui utile est (2). fulcrum non ad 



(i) CfT. quos citat Tenncraanu 1.1. Tom* II. p. 6. 

 Momor. Lib. III. c. 5. Plato de Republica Lib. VI. 

 pag. 492. s<j. (3) Menu Lib. IV. c. 6. $, 8. 



