T H E O L O G 1 C A. 27 



dere Socrates solebat. Tcmpcrantia quidem 

 fundamcntum est omnis virtutis : nam temperans 

 demum judicare potest, quid sit vere utile> idque 

 sequi; cum imemperans et videre hoc nequeat, 

 et, si vel videat, cupiditatibus abripiatur, ut 

 60, quae statim voluptatemafferunt{\)^ eligatprae 

 iis, quae vere et mine utilia sunt, et majoris 

 etiamnum, in futurum percipiendae , utilitatis spem 

 praebent. Ipsis autem illis voluptatibus , quarum 

 cupidine intemperans se abripi sinit, vere demum 

 fruitur temperans: nam voluptas demum percipitur 

 ex aliqua re, si ea turn fruimur, cum ea indige- 

 mus, e cibo, verbi causa, ubi esurimus. Nee 

 difficile est, illas cupiditates reprimere in tempus: 

 nam temperans incitatur spe praemii , quod hide 

 percepturussit, quemadmodum venatores multos la- 

 bores praedae spe incitati perferunt. Etenim Tempe- 

 rans solus potest aliquid discere et facere eorum , 

 quae sunt xaXcxvyM ; solus potest addiscere artcm 

 regiam , quae est eorum , qui civitati praesunt : vi- 

 vunt autem jucundius ii, qui regunt, quam ii, 

 qui reguntur; solus ille corpus robustum ani- 

 mumque fortem conservat , et ita domum suam 

 bene regere, civitati prodesse potest, bonos nan- 

 ciscitur amicos, ab omnibus colitur. Nam turpis 

 est intemperantia , quae facit, ut quis, bruti ani- 



ma- 



(i) Hacc dicit ra i&4* 9 rttq syyvroiru y\$Qvu.$ t rats 

 fK rov xupccxpvpa tfovetq , quas opponit , non rebus Ao- 

 nestis, sed rebus vtre utilibus, IV. c, 5. $ G. 10. Lib. II. .20. 



