T II E O L O d I C A. 4 t 



tius indicavit, quam cxplicuit, ex hominis natura 

 probat , extra hominem exsistere naturam quandam 

 ratione praeditam : nam ostendit , ea , c quibus 

 corpus humanum composirum est, desumta esse 

 a variis elementis, extra heminem exsistentibus , 

 adeoque analogies codem modo de ratione conclu- 

 dendum esse: haec quum hominibus insit , extra 

 hominem etiam esse debere mentem , cjus, quae 

 homini inest, mentis fontem. Hoc argument um , 

 quod sane non magnam probandi vim habet , prima 

 specie convenire videtur cum eo, quod in scholis 

 dicitur e fortuita naturae conditions ductum ; sed 

 tamen revera multum ab eo difFert : hoc materiam non 

 a se ipsa, sed a causa quadam , extra illam posita , 

 ortam esse probat ; Socraticum illud, corpus huma- 

 num, adeoque etiam mentem humanam , orta esse 

 e corporibus , et ex mente quadam , quae extra 

 hominem adsint , adesse igitur extra hominem natu- 

 ram quandam ratione praeditatn , divinam. 



Alia non occurrunt apud Xenophontem ar- 

 gumenta. Videtur tarrien Socrates inprimis sensui 

 cuidam innato persuasionem de Diis inaedificasse. 

 Nam (i) Deos res humanas curare probaturus, 

 provocat ad sensum , qui hominibus omnibus 

 insit , Deos et nocerc ipsis posse , et benefacere. 

 Agnovit igitur in homine sensum naturae superio- 

 ris hominisque ab ea dependentiae. Eodem modo 



di- 



(t) Mentcrabiliinn, I. c 4. . 16. 



