T H E O L O G [ C A. <;, 



supra vidimus, in quibus Dei, omnium rerum 

 auctoris , notio dorainatur. Alibi etiam saepins id 

 dicitur , et per totam Socratis de rebus divinis 

 doctrinam ita regnat , ut non opus sit, singula quae- 

 dam loca affcrre. Quomodo autem hoc intellexe- 

 rit Socrates; num Dcum habuerit rnateriae etiam 

 creatorem , an vero , cum reliquis antiquis philo- 

 sophis, mundi tantum artilicem , qui materiae 

 aeternae indiderit formam , non liquet : nusquam 

 enim de ea re apud Xenophontem loquitur. 

 Uti omnia ca, quae ad vitam civilem benc agcii- 

 dam nil confcrre existimabat, negligebat, sic hac 

 de re philosophari noluit : nolnit scrutari , qua 

 ratione Dii singula quaeque moliantur , ne cc 

 inutilia et impia ageret (i). Quod cum ita sit, 

 sponte liquet , ex eo , quod Socrates , consueta 

 dicendi ratione usus, Deum dicat rbv xdtrpov (quae 

 vox ad formam refertur) ^VVT^TTOVT^ , aut etiam 

 artificem , eumque comparet cum artifice huinano , 

 ex materia , quae jam adest, simulacra efformante, 

 concludi minime posse, Socratem idem etiam 

 statuisse (2). Nam longe alia tractans , quam ilia 

 cvpavta et /xfTf^p^, quidni in his communem lo- 

 quendi rationem sequeretur? 



Deus autern rerum naturae auctor , omnia ita 

 constituit , ut optima et ad usum aptissima sint. 



Jam 



(i) Mem. IV. c.y. $.6. coll. Plat. Phacd. c. 

 (a) Mem. I. c. 4. , 4, 7, i5. IV^ c, 3. . i3. alibi. 



