THEOLOGICA. 45 



hominibus animum ingenucrunt, quo soli ex 

 omnibus animantibus divinam naturam cognos- 

 cere et colere possumus, quo famem, sitim , 

 frigus , calorem arcemus , quo disciplinas coli- 

 mus. Nonne vides , ait Socrates, homines, 

 si cum reliquis animantibus comparantur, vitam 

 agere divinam , quum et corpore et animo longe 

 prae iis emineant?" Deinde ostendit animi cor- 

 porisque conspirationem , ita ut , demto alterutro , 

 neutrum prosit (i). Cum Euthydemo collo- 

 quens exponit , quam apte omnia in rerum natura 

 ad hominum usus conspirent, diei lux, ut cernere, 

 noctis tenebrae , ut requiescere queamus , solis 

 accessus et recessus, aliaque. Euthydemus as- 

 sentitur, haec eximiae erga homines benignitatis 

 documenta esse , et omnia haec hominum causa 

 facta esse videri ; atque ita commovetur horum 

 omnium cogitatione , ut dicat , se jam dubitarc , 

 num quid aliud Dii agant , quam ut hominum curam 

 gerant, id vero obstare, quod reliqua etiam ani- 

 mantia curae divinae parte gaudeant. Cui Socrates 

 respondet, haec ipsa etiam Deum genuisse et alere 

 hominum causa , ut hominibus inserviant (2). 



Ob earn igitur causam Socrates Deum sapi- 

 enter et benigne inundum creasse dicit , quod 

 diligenter ubique hominum usibus prospectum sit ; 



sed, 



(1) Cf. Mem. 1. c. 4. $. n-i5. 



(2) Cf. Mem. IV. r. 5. inprirain . 10. 



