4 6 C O M M E N T A T I O 



sed , ut jam in Introitu videbamus , in eo substitit , 

 ut videret, sapienter prospectum esse a Deo ho- 

 minis indigentiae sensual! ; rerum naturatn con- 

 siderat , quatenus hominis naturae sensual! , non 

 qiiatenus hominis naturae spiritual!, ad perfectio- 

 nem divinam excolendae , accommodata sit. 



Dens non tantum omnium rerum causa est, sed 

 continuo res terrenas curat , rnundumque perpetuo 

 regitet moderatur. Hie locus in Socratis de rebus 

 divinis doctrina gravissimus est , et quia inpri- 

 mis ab eo est explicatus , utpote ad hominum vitam 

 regendam efficacissimus , et quia de eo tarn purae 

 erant Socrati notiones, ut nulli magis anti- 

 quorum philosophorum , et quia non possumus non 

 admirari optimum virum , ingenii sui sensusque 

 religiosi vi ad egregia quaeque ductum. 



Difficile autem est apud Socratem, ut apud 

 plerosque philosophos antiquos , accurate distin- 

 guere inter creationem mtmdi et providentiam 

 divinam , quum ab eo plerumque conjungantur , et in 

 ejus doctrina coalescant. Ipsumillud, quod Socra- 

 tes gravissimum habebat , placitum dsoug avfyuyruv 

 QpovTi&iv * Dcos re $ humanas curare , non provi* 

 dentiam solam continet , quam nos dicimus , accurate 

 a creationc distinctam , sed aliquatenus etiam com- 

 plectitur creationem , qua ipsa jam Dens hominibus 

 benigne prospexerit (i), Scilicet nos creationem et 



pro- 



(i) Cf. collocjuium cum Aristodemo, Mem. I, c. 4. 



