THEOLOGICA. 47 



providentiam ita disjunctas cogitannis, utprimum De- 

 us creaverit , turn deinceps inccperit gubernare om- 

 nia ac conservare ; non ita antiqui , nee Socrates: 

 hi Deum cogitant , ut qui semper omnium rerum 

 causara et originem in se habeat , semper etiam 

 gubernet numduni ; qui , se rebus mundanis conti- 

 nue interesse, demonstret turn nova efikiendo, 

 turn omnia moderando. Sic videmus , quam difficile 

 sit et periculosum , alienam doctrinam referre 

 ad locos quosdam , non ex ipsa illius doctrinae 

 auctoris mente desumtos. T amen , ut singula eo 

 clarius proponi possint, sejungere hoc loco omnino 

 debemus duas res, quas ipse Socrates non adeo 

 separatim spectasse videtur. Sed ad rem acce- 

 damus. 



Deus," inquit Socrates, universum , in 

 quo omnia pulchra ac bona sunt, ordinat et 

 continet, idque detrimenti, morbi et senectutis 

 expers , utentibus praebet , facitque , ut cogi- 

 tatione citius et sine vitio iis inserviat." (i) 

 Ut autem ubique , sic etiam in hoc loco inprimis 

 ad homines respexit. Teste Xenophonte, 

 Socrates Deos rebus humanis interesse existi- 

 mabat , non ea, qua vulgus existimabat, ratione, 

 ut Dii alia scirent, alia ignorarent; sed eos ex- 



is- 



. 11 -i5. ct cum E uthy tlemo , 1Y. c. 3. , in quibus hoc 

 passim cernitur. 



(i) Cf. Mem. IV. c. 3, . 13. 



