THEOLOGICA. 49 



reliqua animantia vivant , atque ob sortem , qua 

 prae animalibus reliquis utuntur, felicem similes 

 quodammodo sint Deo, naturae omnium felicissi- 

 mae (i). 



His expositis rogat: Quid igitur, quum tarn 

 praeclara tibi beneficia praebuerint , dubitas , 

 num tu Diis curae sis ? quid jam facere praeterea 

 debcnt , quo tibi persuadeant , se tui curam 

 gerere?" Aristodemus respondet , se velle , 

 ut mitterent , qui se admonerent de eo , quod 

 faciendum omittendumve esset, quod Socrates 

 sibi datum esse a Diis dicebat: cui Socrates 

 occurrit dicens , Deos, cum ^theniensibus^ Grae* 

 cis omnibusve hominibus futura praenuntient , ip- 

 sum non excludere , sed ei quoque consulere. 

 Deinde (2) affert opinionem hominibus inditam, 

 Deos vel mala ipsis immittere posse , vel bona 

 praebere: quam opinionem, si falsa esset, Dii 

 hominibus non indidissent. Porro provocat ad id, 

 quod civitates gentesque , rerum humanarum anti* 

 quissimae et sapientissimae , et ea hominum aeras, 

 quae sapientia maxime insignis est, Deos omnium 



ma- 



(i) Hanc enim hoc loco a Socrate spectari hominis eum 

 Deo similitudincm , non earn, quae posita est in to, quod 

 uterque sit ratione praeditus , aut in eo , quod homo im- 

 perium exerceat in reliqua animalia , Dei in omncs FCJ 

 imperio simile: liquet e loci ipsius ratione et coatcxtu 

 coll. I. c. 6. . 10. et II. c. a. . 3. 



(a) Cf. Memorab ilium I. c. 4. . i(\ 

 GRAT. D 



