5 o C O M M E N T A T I O 



maxime venerehtur: nullo aute'm modo fieri posse, 

 ut tarn din in errore homines versentur , nee unquam 

 intelligant , se decipL Denique idem probat e 

 comparatione animi humani : Attende ," inquit , 

 o bone ! ad inentem ipse tuam : hanc vides cor- 

 pus uium 9 cui inest , ad voluntatem regere; 

 similiter existimandum est, mentem earn, quae 

 omne universum pervadit, omnia ad libitum dis- 

 . ponere. Et quum oculus tuns queat procul 

 prospicere, animusque tuns et quae hac in regi- 

 one, et quae in Aegypto, et quae in Sicilia 

 sunt, simul cogitatione amplecti possit : non mi- 

 nora divinae naturae tribuere licet, sed existiman- 

 dum est , oculum quasi divinum omnia simul 

 videre , mentem divinam omnia curare" (i). 



Ultimum hoc argumentum , quod concludit via 

 eminentiae , quae dicitur , ex natura humana ad 

 naturam divinam , pertinet ad providentiam , om- 

 nem rerum universitatem complectentem ; priora 

 tanrum ad homines , tamquam curae divinae objectos. 



Hisce expositis, Socrates ad experientiam pro- 

 vocat eorum , qui Decs religiose colunt. Quem- 

 admodum, inquit, beneficiis praestandis cognos- 

 cis eos, qui benelkia referre volunt , et consiliis 

 rogandis prudentes: ita et Deos cole, ut videas, 

 num tibi beneficia praebere, ct significare ea , 

 quae honiinibus ignota sunt, velint; turn enim 



vi- 



(i) Cf. Mctnoruliliuni I. c. 4. , 17. 



